Historia

page5_img

Mercedes-Benz W108 to generacja luksusowych limuzyn zaprezentowana w 1965 roku. Zastąpiła w ofercie modele serii W111/W112, popularne „skrzydlaki” (niem. Heckflosse – dosłownie: tylne skrzydło). Stała się więc następną, trzecią generacją prestiżowej Klasy S, jeszcze wówczas nieformalnej (oficjalne oznaczenie „S” pojawiło się dopiero na nadwoziu modelu W116 – następcy W108.

Nadwozie W108 zostało zaprojektowane przez Francuza – Paula Bracqa. Jest ono pozbawione popularnych na początku lat 60. zakończeń tylnych kantów nadwozia, przypominających skrzydła. Zrywa tym samym z designem W111 / W112. Inny jest także dach – już nie zaokrąglony, lecz płaski, optycznie poszerzający samochód. Większa jest również powierzchnia szyb. Poza tym, nadwozie jest nieco niższe (6 cm) i minimalnie szersze (1,5 cm), niż u poprzednika. Konstrukcja modeli W108 obfitowała w wiele zaawansowanych rozwiązań tj. pneumatyczne samopoziomujące zawieszenie, hamulce tarczowe przy wszystkich kołach.

page5_img

Mercedes-Benz W126 był bardzo bezpiecznym samochodem. Nadwozie skonstruowano uwzględniając strefy kontrolowanego zgniotu. Pierwszy raz w historii seryjne auto pomyślnie zaliczyło test zderzenia „offsetowego” – przy prędkości 55km/h i uderzeniu tylko częścią przodu auta w przeszkodę, kabina pasażerska pozostała nienaruszona. Na liście wyposażenia można było znaleźć m.in.: poduszkę powietrzną kierowcy (pierwszy raz w historii motoryzacji) wraz z pirotechnicznym napinaczem pasów bezpieczeństwa (od 1981r.), poduszkę powietrzną pasażera (od 1985r.), układ ABS oraz ASD / ASR. Poza tym w tamtych czasach kierowcy potrafili jeździć swoimi samochodami i uwaga producenta mogła się skupić na zapewnieniu bezpiecznego układu jezdnego zamiast na systemach ratujących szoferów z opresji w sytuacji, gdy ci nie będą w stanie opanować auta.

page5_img